Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2015

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΑΣΚΑΛΩΝ & ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΣΥΡΟΥ-ΤΗΝΟΥ-ΜΥΚΟΝΟΥ : Καταγγελία για το όργιο τρομοκρατίας και συλλήψεων απεργών – εργατών και συνδικαλιστών




To Δ.Σ. του συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Σύρου-Τήνου καταγγέλλει την εργοδοσία της επιχείρησης «Ζούρα» και την κυβέρνησή ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που τη στηρίζει, για το όργιο τρομοκρατίας και συλλήψεων απεργών - εργατών και συνδικαλιστών που πραγματοποιήθηκε χθες τα ξημερώματα στο εργοστάσιο Χάρμα, στη Θεσσαλονίκη.
Με οργανωμένη και μαζική επέμβαση μονάδων καταστολής, παρουσία Πταισματοδίκη, προσήγαγαν 28 απεργούς που περιφρουρούσαν την απεργία καθώς επίσης και εργαζόμενους από το εργοστάσιο της Χαλκίδας, που βρέθηκαν στο εργοστάσιο για να ενημερώσουν τους συναδέλφους τους.
Οι εργαζόμενοι, που διεκδικούν τα δεδουλευμένα τους, επί μήνες αντιμετωπίζονται από την κυβέρνηση ως εγκληματίες, βρίσκονται ως τώρα στη σήμανση για δακτυλικά αποτυπώματα, την ίδια στιγμή που η εργοδοσία που τους αφήνει απλήρωτους, τους τρομοκρατεί και τους απολύει, όχι μόνο κυκλοφορεί ελεύθερη και ανενόχλητη αλλά δίνει εντολές για συλλήψεις.

Αυτό είναι το σύστημα της εκμετάλλευσης που πρέπει να γκρεμίσουμε! Μισή ζωή, απληρωσιά, ανεργία, δουλειά χωρίς δικαιώματα και όταν οι εργαζόμενοι τολμήσουν να σηκώσουν κεφάλι ενάντια στην αδικία, να αντιμετωπίζουν την κρατική καταστολή και την ταξική δικαιοσύνη.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους απεργούς εργάτες των πτηνοτροφικών επιχειρήσεων συμφερόντων "Ζούρα", καταδικάζουμε τη νέα προσπάθεια εκφοβισμού και καθυπόταξης των εργαζόμενων, την κρατική καταστολή, την ένταση της εργοδοτικής τρομοκρατίας.

Καλούμε τους εργαζόμενους να οργανωθούν τώρα στα σωματεία τους. Μόνο η δική μας οργάνωση και αγώνας μπορούν να απαντήσουν στον κλιμακούμενο αυταρχισμό, στα νέα και παλιά αντεργατικά μέτρα, να γίνει πράξη το σύνθημα "χωρίς εσένα γρανάζι δε γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά".

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2015

ΤΟ ΣΕΞ ΚΑΙ Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΤΥΧΟΥΝ ΤΟ ΣΤΟΧΟ ΤΟΥΣ ΘΕΛΟΥΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ..











Αν δεν το έχεις πετύχει στο δρόμο, όλο και κάπου θα το έχει πάρει το μάτι σου να γίνεται viral στα social media. «Το σεξ και η απεργία θέλουν διάρκεια» είναι ένα από τα πιο γνωστά συνθήματα που γράφτηκαν σε τοίχους τα τελευταία χρόνια και που μαζί με το «Όχι άλλο σώσιμο» έχουν περάσει στην ιστορία σαν τα πιο χιουμοριστικά και συγχρόνως βαθιά πολιτικά stencil της μνημονιακής περιόδου.
Ο Μ., που δεν θέλει να αποκαλύψει την ταυτότητά του, είναι ένας 38άρης γκραφιτάς από τον Πειραιά, απόφοιτος της Καλών Τεχνών, καθηγητής στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και μάλλον ο τύπος που όλοι θα θέλαμε να είχαμε στην έδρα όταν ήμασταν μαθητές, αφού ένας graffiti artist καθηγητής εικαστικών μάλλον είναι ότι πιο cool μπορεί να σου τύχει στα 13. Φιλικά προσκείμενος στον αντιεξουσιαστικό χώρο, ανήκει στη γενιά που έχει φάει αρκετό ξύλο και δακρυγόνα στις μεγάλες απεργίες και διαδηλώσεις της Αθήνας. Εκεί ήταν που εμπνεύστηκε και τα συνθήματά του και τα έγραψε στον τοίχο για πρώτη φορά.


 Πότε εμπνεύστηκες και έγραψες για πρώτη φορά πως «Το σεξ και η απεργία θέλουν διάρκεια»;
Μ.: Βάφτηκε πριν περίπου 4 χρόνια, στις πρώτες διαδηλώσεις ενάντια στα μνημόνια και στα μέτρα λιτότητας. Ήταν το δεύτερο γκράφιτι που έκανα για το θέμα των μνημονίων. Το πρώτο ήταν το «Όχι άλλο σώσιμο». Το σκεπτικό ήταν ακριβώς αυτό που λέει το ίδιο το στένσιλ. Ότι και το σεξ και η απεργία θα πρέπει να έχουν διάρκεια, για να έχουν ουσία. Στην Ελλάδα λειτουργούμε σαν "πυροτεχνήματα" στο θέμα των απεργιών και των διεκδικήσεων. Μόνο μεγάλης διάρκειας διεκδικήσεις, διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες θα μπορούσαν να έχουν κάποιο αποτέλεσμα.

Γιατί δηλαδή πιστεύεις ότι το σεξ και η απεργία θέλουν διάρκεια; Η απεργία μου είπες. Το σεξ;

Βασικά, είναι ένα πολιτικό σχόλιο αυτό που έκανα. Όσον αφορά στην πολιτική κατάσταση και όσον αφορά στα εγχειρήματα και στις διεκδικήσεις που δεν έχουν διάρκεια. Οι διεκδικήσεις μας κρατάνε μία μέρα. Δηλαδή, τα μεγάλα συνδικάτα προκηρύσσουν μονοήμερες και στην καλύτερη διήμερες απεργίες, κάτι το οποίο δεν πρόκειται ποτέ να φέρει καμία αλλαγή. Ό,τι αλλαγή είναι να γίνει θα γίνει με το να είναι πολλές μέρες ο κόσμος στον δρόμο, να επιμένει, να είναι έτοιμος να θυσιάσει πράγματα και να φτάνει τις προσπάθειές του μέχρι το τέλος. Το ίδιο συμβαίνει, περίπου και στο σεξ. Αν δεν έχει διάρκεια, δεν υπάρχει απόλαυση κι απ' τις δύο μεριές. Οπότε καλό θα ήταν ο καθένας να στοχεύει ώστε οι προσπάθειές του να έχουν διάρκεια και αποτέλεσμα και στα δύο «φλέγοντα» ζητήματα.


Πιστεύεις ότι χάνει το πολιτικό του νόημα το να συνδέσεις την απεργία με το σεξ; Ή κάνει πιο προσιτό το πολιτικό μήνυμα σε περισσότερους ανθρώπους, επειδή π.χ. το σεξ το κάνουν περισσότεροι άνθρωποι απ' ό, τι την απεργία;

Ναι. Ίσως με έναν τρόπο να εξανθρωπίζει το αίτημα για μεγαλύτερης διάρκειας απεργίες, ας πούμε. Το «σωματικοποιεί» -στο πλαίσιο της ιδέας του κοινωνικού σώματος- εμπεριέχοντας έντονα το στοιχείο του χιούμορ. Οπότε, με έναν τρόπο οι περισσότεροι μπορούν να το καταλάβουν και να το οικειοποιηθούν με έναν τρόπο παιχνιδιάρικο περισσότερο, παρά σεξιστικό.

Το έχεις πετύχει κάπου και να μην το έχεις κάνει εσύ;

Το είδα μέσα από τα social media. Είδα μια φωτογραφία μέσα από τα social media που κάποιος είχε ξαναφτιάξει τη μήτρα, όχι ακριβώς με την ίδια γραμματοσειρά και τον ίδιο τρόπο, αλλά την είχε ξαναγράψει και την είχε ξαναπατήσει. Είναι κάτι το οποίο όχι μόνο δεν με δυσαρεστεί, με χαροποιεί κιόλας. Γιατί, το μήνυμα πάει να πει ότι ταξιδεύει. Ταξιδεύει ακόμα και πιθανόν, θα ταξιδεύει για καιρό. Κι αυτό είναι κάτι που με χαροποιεί. Κάποια στιγμή πήρε το μάτι μου μία ιστοσελίδα στο fb με αυτόν τίτλο, αλλά δεν την είχα στήσει εγώ.


Το «Όχι άλλο σώσιμο» πώς το σκέφτηκες; Τι είχε γίνει τότε;

Ήταν ακριβώς το μότο της κυβέρνησης που μίλαγε για διάσωση. Η κυβέρνηση του Παπανδρέου το 2010. Το βασικό τους επιχείρημα ήταν ότι θα σώσουν τη χώρα. Δεν έσωζαν τη χώρα, έσωζαν τις τράπεζες. Ήταν μια χιουμοριστική προσέγγιση αλλά και λίγο μια προσπάθεια απελπισίας ότι «Εντάξει παιδιά. Δε θέλουμε άλλο σώσιμο. Δηλαδή έλεος. Όχι άλλο σώσιμο. Μη μας σώζετε άλλο».


Πόσο καιρό έχεις να τα γράψεις

Αρκετό.

Γιατί;

Αυτήν την στιγμή που μιλάμε γράφω κάποια καινούρια.

Τελευταία τι έγραψες;

Τα τελευταία ήταν "τώρα ή beaute" , "ελευθερία ή photoshop", σχόλιο για τους ληστές στο Βελβεντό και τις άθλιες φωτογραφικές παρεμβάσεις photoshop στα κακοποιημένα πρόσωπά τους από την αστυνομία και το «Πολλοί οι τραγικοί, μικρή η Επίδαυρος». Το τελευταίο το «έκλεψα» από έναν πολύ αγαπητό μαθητή μου.

Τι προσπαθείς να περάσεις στον κόσμο μέσα από αυτά που γράφεις;

Πέρα από το πολιτικό στίγμα και κλίμα που πρωτίστως με ενδιαφέρει να αναδείξω, το κάνω γιατί πρώτον είναι ένας τρόπος να σπάω πλάκα, γιατί χωρίς χιούμορ δεν πας πουθενά (έχω μαύρη ζώνη στο χιούμορ) και δεύτερον για να αμβλύνω ένα βαθύ αίσθημα μοναξιάς που με κατατρέχει συχνά. Αυτό το δεύτερο με ωθεί στο να στοχεύω στο κέντρο της καρδιάς του παρατηρητή. Έμμεσα και ανώνυμα λοιπόν, μοιράζομαι αυτό το συναίσθημα μαζί του και ξεχνιέμαι. Θέλω να πάρει το μήνυμα σπίτι του, να τον κινήσει εσωτερικά, να το θυμάται στα δύσκολα, όπως συνέβη και με εμένα όταν πρωτοείδα το «η δράση αντικαθιστά τα δάκρυα», πριν πολλά χρόνια στα Εξάρχεια.

Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2015

Πώς η "διαγραφή" του χρέους προετοιμάζει το 4ο μνημόνιο


              Αποτέλεσμα εικόνας για 4ο μνημόνιο




Τη Δευτέρα 2 Νοεμβρίου στο Αιγάλεω, η κ. Κωνσταντοπούλου με τον κ. Βατικιώτη μίλησαν σε εκδήλωση για το χρέος. Τίποτε μεμπτό ως εδώ. Το περίεργο είναι άλλο. Δεν ειπώθηκε κουβέντα για την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ. Έκλειναν απλά όλοι τους τη "διαγραφή" του χρέους σε όλες τις πτώσεις και αριθμούς. Ως εκεί έφτασαν.
Κανείς τους δεν ξεκαθάρισε το αυτονόητο: αν είναι δυνατόν να γίνει κάτι τέτοιο μέσα στο ευρώ και υπό καθεστώς ΕΕ. Η κ. Κωνσταντοπούλου δίπλα στη "διαγραφή" έκλεινε επίσης σ' όλες τις πτώσεις και τη λέξη "δημοκρατία". Χωρίς να κάνει τον κόπο να διευκρινίσει πώς η δημοκρατία θα εξασφαλίσει δουλειές, μεροκάματα και συντάξεις στον κόσμο, αλλά και αν είναι δυνατόν να υπάρξει δημοκρατία, ακόμη και τυπική κοινοβουλευτικού τύπου, υπό καθεστώς ευρώ και ΕΕ. Ο κ. Βατικιώτης προφανώς κράτησε προσυμφωνημένες ισορροπίες.

Η χαμένη τιμή και αξιοπρέπεια
Στο ακροατήριο ήταν και η κ. Ραχήλ Μακρή, η οποία με αληθινά ιερή αγανάκτηση εναντίον προφανώς όλων αυτών των ανίδεων που υποστηρίζουν την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ, έλεγε σε κάποιους...
δημοσιογράφους ότι "δεν υπάρχει κανένας οικονομολόγος που να υποστηρίζει το εθνικό νόμισμα." Δεν πρόκειται να υποδείξουμε εμείς στην κ. Μακρή πόσοι και ποιοί οικονομολόγοι υποστηρίζουν το εθνικό νόμισμα. Το γνωρίζει το πανελλήνιο. Είναι καθαρά θέμα προσωπικής επιλογής ευθύνης, εντιμότητας και αξιοπρέπειας.
Άλλωστε, όποιος νομίζει ότι μπορεί να ξεπερνά με ύφος μπλαζέ, ή εκατό μπουργκράφων την πρόταση για εθνικό νόμισμα, τότε ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα! Πάμε να αναμετρηθούμε δημόσια και θα δούμε πόσα απίδια χωρά ο σάκος. Όσο όλοι εσείς οι πατρίκιοι και ευώνυμοι του "αντιμνημονιακού" αγώνα κάνετε γαργάρα την ανοιχτή, δημόσια αντιπαράθεση, ώστε να χλευάζετε εκ του ασφαλούς μια πρόταση με την οποία αδυνατείτε να αντιπαρατεθείτε, τότε κάτι πολύ σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας!
Αυτό που φοβάμαι -και μακάρι να πέφτω έξω- είναι ότι το σύνθημα της "διαγραφής" του χρέους, έτσι ξεκομμένο από τους θεμελιώδεις όρους και προϋποθέσεις του με πρώτη και κυριότερη την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ, το καλλιεργούν ορισμένοι "ήρωες" του αντιμνημονιακού αγώνα ως προβιά που θα βοηθήσει να έρθει το 4ο μνημόνιο. Ποιο δηλαδή; Το γνωστό του Σόιμπλε για σκληρή απάνθρωπη λιτότητα υπό καθεστώς δοτού, διπλού, ή παράλληλου νομίσματος για την Ελλάδα εντός ΕΕ. Με την υπόσχεση της μερικής διαγραφής του χρέους.

Η εναλλακτική Σόιμπλε
Ο ίδιος ο Σόιμπλε δεν χάνει την ευκαιρία να δηλώνει ότι το 3ο μνημόνιο, που υπέγραψε η πολιτική συμμορία Τσίπρα-Καμμένου, δεν πρόκειται να φέρει κανένα θετικό αποτέλεσμα. Κι επομένως διατηρεί στο τραπέζι σαν εναλλακτική τη δική του πρόταση. Η ουσία της πρότασής του είναι ο συνδυασμός της εσωτερικής υποτίμησης που ακολουθεί ήδη η χώρα με την εξωτερική υποτίμηση δια της εισαγωγής ενός ξεφτιλισμένου νομίσματος, που μπορούν να ονομάσουν έως και "δραχμή", υπό τον έλεγχο των δανειστών. Αντάλλαγμα; Το σβήσιμο μέρους του χρέους. Πάντα υπό καθεστώς ΕΕ, ώστε να μην μπορεί η Ελλάδα να επικαλεστεί το διεθνές δίκαιο, την εθνική της κυριαρχία και να απαλλαγεί από την αποικιακή κηδεμονία.
Η πρόταση Σόιμπλε είναι απλή. Να τι λέει επί της ουσίας: Αν μου δώσετε τη δυνατότητα να ξεφτιλίσω τα περιουσιακά στοιχεία (κινητά, ακίνητα και εργασία) της χώρας σας σε χρόνο dt με ένα αδίστακτο σύστημα διπλής υποτίμησης (εσωτερικής και εξωτερικής), τότε εγώ θα σας χαρίσω μέρος του χρέους. Να, δείτε, θα σας βγάλω κι από την ευρωζώνη για να μην έχετε επίσημα μνημόνια, ή έτσι θα φανεί στους πιο αφελείς και θα σας κρατήσω υπό ειδικό "προσωρινό" καθεστώς, ώστε να μην ισχύουν οι κανόνες, τα προβλεπόμενα και το πρωτογενές δίκαιο της Ένωσης. Αρκεί βέβαια όλα αυτά να γίνουν εντός ΕΕ, ώστε να μην μπορεί να με κατηγορήσει κανείς για άσκηση ανοιχτής αποικιοκρατίας και να μην μπορεί να λάβει η χώρα σας μέτρα εναντίον μου.
Κακά λοιπόν τα ψέματα. Όποιος σήμερα δηλώνει "αντιμνημονιακός" και δεν ξεκαθαρίζει τη θέση του σχετικά με το νόμισμα, ουσιαστικά βάζει πλάτη στο σχέδιο Σόιμπλε. Δηλαδή στρώνει το έδαφος για το 4ο μνημόνιο. Το θέλει, δεν το θέλει. Συνειδητά ή όχι.

Λαγός ο Βαρουφάκης & Σία
Λαγός του Σόιμπλε έχει γίνει ο κ. Βαρουφάκης. Έχει λυσσάξει κυριολεκτικά να "εκδημοκρατίσει" την ΕΕ με την εισαγωγή διπλών, παράλληλων και ηλεκτρονικών νομισμάτων, στην υπηρεσία των πιο αδίστακτων κερδοσκόπων νομίσματος. Ο κ. Βαρουφάκης χρηματοδοτείται αδρά για να κυκλοφορεί σ' ολόκληρη την Ευρώπη και να πλασάρει ως "αντιμνημονιακή" πρόταση, αυτό που επιχείρησε να κάνει στην Ελλάδα. Να εισάγει, δηλαδή, ένα παράλληλο σύστημα πληρωμών για να επιβληθεί κάποια μορφή διπλού, ή παράλληλου νομίσματος.
Κανονικά, αν είχαμε ευνομούμενη πολιτεία, ο κ. Βαρουφάκης θα ήταν τώρα αυτεπάγγελτα στην φυλακή γιατί έχει ομολογήσει την προσπάθειά του ως υπουργός οικονομικών να κιβδηλοποιήσει το νόμισμα που χρησιμοποιεί η χώρα. Και διπλό, ή παράλληλο νόμισμα σημαίνει αυτό ακριβώς: εισαγωγή κίβδηλου παράλληλου συστήματος πληρωμών σε βάρος των ασθενέστερων στρωμάτων του πληθυσμού και της οικονομίας της χώρας. Γι' αυτό και απαγορεύεται ρητά σε κάθε πολιτισμένη χώρα του κόσμου.
Μάλιστα, σε συνέντευξη του στο Russia Today (2 Νοεμβρίου) ο πιο στενός σύμβουλος του Σόιμπλε, Χανς Βέρνερ Ζιν, ο οποίος φέρεται να είναι ο συντάκτης της εναλλακτικής που κατέθεσε ο υπουργός οικονομικών της Γερμανίας, "έδωσε" στεγνά τον Βαρουφάκη λέγοντας: "Ο Γιάννης Βαρουφάκης, ο υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας, είχε προετοιμαστεί για μια τέτοια έξοδο [τύπου Σόιμπλε], οπότε δεν είναι μια παράλογη ιδέα - στην πραγματικότητα, είναι η υποτίμηση που έχει κατά το παρελθόν διασώσει τις οικονομίες που έχασαν την ανταγωνιστικότητά τους."
Το μόνο που δεν είπε είναι ότι ο Βαρουφάκης εκτελούσε εντολές του υπουργείου οικονομικών της Γερμανίας. Κι αυτή είναι η αλήθεια. Το γιατί τελικά αναβλήθηκε το σχέδιο Σόιμπλε, μάλλον έχει να κάνει με το απρόσμενο μαζικό ΟΧΙ του ελληνικού λαού στις 5 Ιουλίου. Αν ήταν διαφορετικά, τώρα όλοι μας θα βλέπαμε τα ραδίκια ανάποδα υπό καθεστώς διπλής υποτίμησης, εσωτερικής και εξωτερικής. Όπως ακριβώς προετοίμαζε ο Βαρουφάκης.
Όμως το ΟΧΙ εξανάγκασε τους αποικιοκράτες να επιβάλλουν ένα ακόμη μνημόνιο εξουθένωσης και διάλυσης, προκειμένου να κάμψουν παντελώς τις όποιες πιθανές αντιστάσεις του ελληνικού λαού. Έτσι μας ήρθε το 3ο μνημόνιο. Σαν προοίμιο του 4ου και ολοκληρωτικού. Της τελικής λύσης Σόιμπλε.

Ο παλιάτσος του Σόιμπλε
Βέβαια, κατά τον ύψιστο αυτοκρατορικό σύμβουλο Χανς Βέρνερ Ζιν, το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας προέκυψε γιατί η Ελλάδα δανειζόταν για να αυξάνει τους μισθούς! Έτσι, ως αντίλαλος του Σόιμπλε, προτείνει την "προσωρινή" έξοδο της Ελλάδας για να υποτιμηθεί ταχύτερα σαν οικονομία με ένα ξεφτιλισμένο νόμισμα, έως ότου οικοδομηθεί η ευρωζώνη ως "κοινό κράτος" σαν τις ΗΠΑ ή την Ελβετία. Δηλαδή με ισχυρή απολυταρχική κεντρική εξουσία που να υπαγορεύει στις χώρες μέλη την πολιτική που πρέπει να ακολουθήσουν.
Αυτά ακριβώς υποστηρίζει κι ο κ. Βαρουφάκης, εμφανίζοντας ως "εκδημοκρατισμό" της ευρωζώνης την μετεξέλιξή της σε ενιαίο κράτος με ενίσχυση των αρμοδιοτήτων του μεσαιωνικής έμπνευσης αυτοκρατορικού παρλιαμέντου, που κατ' ευφημισμόν ονομάζεται ευρωκοινοβούλιο. Ας θυμηθούμε ότι η κ. Κωνσταντοπούλου έχει συνυπογράψει αυτή την επιχείρηση Βαρουφάκη. Και για να εξαπατηθεί ακόμη μια φορά ο αφελής και εξαπατημένος Έλληνας, δημιουργήθηκε η "αντιμνημονιακή" μιντιακή κίνηση 1.101 με βασική αποστολή να εμφανίσει το διπλό, ή παράλληλο νόμισμα, αλλά και την εκπορευόμενη εκ Σόιμπλε Βαρουφακιάδα, ως "αντιμνημονιακή" εναλλακτική.
Όμως, η υπόγεια διαπλοκή δεν περιορίζεται μόνο στην "ευρωπαϊκή αριστερά" του Βαρουφάκη. Τι εννοούσε άραγε ίσως ο πιο διαπλεκόμενος με τους τραπεζίτες αξιωματούχος της σημερινής κυβέρνησης, κ. Δραγασάκης, όταν μίλησε το περασμένο Σάββατο στη Βουλή για "παράλληλο τραπεζικό σύστημα"; Που υφίσταται τέτοιο "παράλληλο σύστημα"; Μόνο υπό συνθήκες διπλού ή παράλληλου νομίσματος. Μόνο υπό συνθήκες επίσημης κατοχής και αποικίας. Πουθενά αλλού.
Απ' ότι φαίνεται η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, με την υποστήριξη όλων των άλλων της Βουλής, έχει σαν βασική αποστολή όχι μόνο να διαλύσει τη χώρα και να εξουθενώσει τον Έλληνα ώστε να μην μπορεί να αντιδράσει, αλλά και να προετοιμάσει το έδαφος για την "τελική λύση", την Endlösung, γερμανιστί για την Ελλάδα και τον λαό της. Δηλαδή τη λύση Σόιμπλε. Και φυσικά μια τέτοια λύση δεν μπορεί να επιβληθεί χωρίς το αντιμνημόνιο και την αριστερά. Την αριστερά φυσικά του Βαρουφάκη και των ομογάλακτων του.
                                
                                        Δημήτρης Καζάκης